Nowe dane Eurostatu za 2025 rok nie pozostawiają złudzeń – mieszkańcy Unii Europejskiej spędzają w pracy coraz więcej lat, ale Polska wciąż pozostaje poniżej średniej. Przewidywany czas aktywności zawodowej nad Wisłą to 35,9 roku, podczas gdy unijna średnia wynosi 37,5 roku. To oznacza, że Polacy będą pracować o półtora roku krócej niż przeciętny Europejczyk.

Północ kontra południe – gdzie pracuje się najdłużej?

Dane Eurostatu wskazują na wyraźne różnice między krajami – najdłuższy przewidywany czas pracy odnotowano głównie w północnej części Europy. W siedmiu krajach średnia oczekiwana długość życia zawodowego przekracza 40 lat. Liderem jest Holandia z wynikiem 44 lata, zaraz za nią plasują się Szwecja (43,4 lata) oraz Dania (42,6 roku). Do grona państw z ponad 40-letnim okresem aktywności zawodowej należą także Estonia (41,5), Irlandia (40,7), Niemcy (40,2) i Finlandia (40,1).

Najkrócej pracują z kolei mieszkańcy Rumunii – zaledwie 32,7 roku. Niewiele dłużej wypada Bułgaria (34,6 roku) oraz Włochy (33 lata). Włochy, jeden z bogatszych krajów UE, notują wynik wyraźnie poniżej średniej.

Polska na tle regionu

Polska z wynikiem 35,9 roku znajduje się poniżej unijnej średniej, ale wyprzedza Rumunię, Bułgarię i Włochy. Gorzej na tym tle wypadamy jednak w porównaniu z sąsiadami – Czechy, Słowacja i Węgry mają wyższy przewidywany czas pracy. W ciągu ostatniej dekady w Polsce nastąpił jednak wyraźny wzrost: w 2016 roku wskaźnik wynosił 33 lata, a w 2025 roku sięgnął już 35,9 roku. To wzrost o 2,9 roku, czyli więcej niż unijna zmiana (2,3 roku). Eurostat podaje także dane dla poszczególnych lat: 2017 – 33,3; 2018 – 33,5; 2019 – 33,6; 2020 – 33,5; 2021 – 34,2; 2022 – 34,8; 2023 – 35,3; 2024 – 35,6.

Mężczyźni pracują dłużej, ale różnica się zmniejsza

Tradycyjnie dłuższy przewidywany czas aktywności zawodowej mają mężczyźni. W Polsce mężczyźni będą pracować średnio 37,9 lat, a kobiety – 33,9 roku. Obie wartości są poniżej unijnych średnich, które wynoszą odpowiednio 39,5 roku dla mężczyzn i 35,4 roku dla kobiet.

Najdłużej w UE pracują mężczyźni w Holandii (45,9 roku), Szwecji i Danii (po 44,5 roku). Z kolei najkrótszy przewidywany czas aktywności dla mężczyzn odnotowano w Bułgarii (35,9 roku) i Rumunii (36,0 roku). Wśród kobiet unijnymi liderkami są Szwecja (42,3 roku), Holandia (41,9 roku) i Estonia (41,8 roku), a najkrócej pracują kobiety we Włoszech (28,4 roku) i Rumunii (29,1 roku).

Eurostat zwraca uwagę, że różnica między płciami w całej UE stopniowo się kurczy. W 2016 roku wynosiła 5 lat (37,6 roku dla mężczyzn vs 32,6 roku dla kobiet), a w 2025 roku spadła do 4,1 roku. To efekt rosnącej aktywności zawodowej kobiet w wielu krajach.

Co oznacza ten wskaźnik?

Warto pamiętać, że Eurostat nie mierzy tu ustawowego wieku emerytalnego. Oczekiwana długość życia zawodowego to szacunkowa liczba lat, jaką osoba w wieku 15 lat pozostanie w zasobach siły roboczej – jako zatrudniona lub bezrobotna. Wskaźnik opiera się na obecnych wzorcach uczestnictwa w rynku pracy oraz prognozowanej długości życia. W całej Unii średnia wzrosła z 37,2 roku w 2024 roku do 37,5 roku w 2025 roku, a od 2016 roku – o 2,3 roku. Eurostat oblicza go na podstawie oczekiwanej długości życia oraz wskaźników aktywności zawodowej w poszczególnych grupach wiekowych.

Z danych wyłania się obraz Europy, w której czas pracy się wydłuża, ale dystans między poszczególnymi krajami pozostaje znaczący. Polska, choć nadrabia zaległości, wciąż ma sporo do zrobienia, by dogonić unijną czołówkę.